Drukuj
Kategoria: regionalizm
Odsłony: 1471

altDerus Stanisław ps. „Rene” – strzelec, żołnierz 2 plutonu I kompani „Wanda” batalionu „Barbara” 16 pp AK. Z zawodu prawnik. Jest badaczem historii batalionu AK „Barbara”. Plonem jego wieloletnich badań i ustaleń jest wydana w 1994 r. książka pt. „Szli Partyzanci”. Książka spotkała się z entuzjastycznym przyjęciem i doczekała się aż czterech wydań.

Dobek Stanisław ps. „Jaksa”- dr, żołnierz AK. Między innymi brał udział w akcji „Mosty” przyczyniając się do uratowania elektrowni i zapory w Rożnowie.

Domagała Janina ps. „Janczar” – łączniczka samodzielnego plutonu dywersyjnego, który w jesieni 1944 r. działał w okolicach wsi Brzozowa. W dniu 31. X. 1944 r. została aresztowana podczas potyczki z Niemcami w Słonej i wywieziona do obozu w Ravensbrück. Obóz przeżyła i po wojnie powróciła. Patrz też haslo: „Matula  Zbigniew ps. „Radomyśl.”

Drużyna dywersyjna AK powstała w 1943 r. Jej dowódcą był Jan Nadolnik, a jego zastępcą Jan Gądek. Do zadań drużyny należała mała dywersja  w postaci: rozrzucanie kolców na szosie Zakliczyn – Paleśnica – Nowy Sącz oraz na trasie Wojnicz – Zakliczyn, zrywanie drutów łączności telefonicznej, karanie chłostą Volksdeutschów i likwidacja bimbrowni. Zdarzały się również akcje rozbrajania Niemców i rekwirowania towarów na potrzeby ruchu oporu. Do drużyny należeli: Kusion Tadeusz, Stanisław Chrobak i Julian Janicki.

„Drzazga” – żołnierz AK, między innymi brał udział w akcji „Mosty” przyczyniając się do uratowania elektrowni i zapory w Rożnowie.

Dubianowski Jan ps. „Szarotka”, „Wycior”, „Salwa” (21. IX. 1912 – 27. IX. 1947 zamordowany przez UBP w Rudzie Kameralnej), kapitan. Absolwent elitarnego korpusu kadetów, Zadał tam maturę, a następnie ukończył szkołę podchorążych artylerii i został żołnierzem służby stałej WP. Mieszkał w Przemyślu. Wziął udział w kampanii wrześniowej, wzięty do niewoli osadzony został w oflagu II b. Po udanej ucieczce działał w Krakowie, gdzie od 1942 r. był oficerem AK. Po zajęciu ziemi krakowskiej przez Sowietów, pozostał w konspiracji. Po ujawnieniu się, na skutek represji został zmuszony do dalszej działalności konspiracyjnej. Kiedy dokonał rekwizycji na osobie Stanisława Fijałka – kierownika skupu owoców spółdzielni Rolniczo – Handlowej w Nowym Sączu, ten złożył doniesienie na posterunku MO w Zakliczynie nad Dunajcem (oddział operował wówczas w pobliżu). UB natychmiast podjęło pościg i w trakcie potyczki w Rudzie Kameralnej Jan Dubianowski zginął. Jako jeden z nielicznych dowódców podziemia antykomunistycznego podziemia posiada swój grób. Pochowany został na cmentarzu w Zakliczynie.

Duda Jan ps. „Czarny” – starszy sierżant, dowódca pocztu kapitana Eugeniusza Antoniego Borowskiego – dowódcy 1 batalionu „Barbara”. Uczestniczył w bitwie pod Jamną w dniach 25 – 26. IX. 1944 r.

Dudek Julian ps. „Bór” (1910 – 1970), mgr,drużynowy I – wszej drużyny. Stanowiła ona ochronę komórki wywiadowczo – nadawczej, znajdującej się w dworze w Olszowej. Znajdował się tam też również zakonspirowany magazyn. Drużyna miała również pod swoją kontrolą leśniczówkę tzw. „Fischingerówkę”. Stanowiła ona punkt wypoczynkowy dla partyzantów i innych małych grup ćwiczebnych, a zwłaszcza dla podoficerskiej szkoły dla małoletnich. Nad tym ośrodkiem sprawował kontrolę Marian Zalasiński. Uczestniczył w tajnym nauczaniu, uczył w latach 1940 - 1945 wszystkich przedmiotów na poziomie gimnazjalnym i licealnym. Mieszkał w Paleśnicy.

Dunikowski Jan ps. „Orwid I” –  kierownik szkoły w Filipowicach. Zaprzysiężony został do konspiracji przez Kazimierza Styrnę i Jana Wesołowskiego.

Dyka Felicjan – ojciec z konwentu franciszkańskiego w Zakliczynie nad Dunajcem. Przebywał tam od jesieni 1941 r. Współpracował z ruchem oporu.

Dzikiewicz Eugeniusz  (
ur. XII. 1880 r. w Strożnej koło Bobowej, zmarł 30. VII. 1947 w Nowym Sączu), dr prawa. Maturę ukończył w 1902 r. w  Gimnazjum im. Jana Długosza  w Nowym Sączu, z kolei ukończył Wydział Prawa na Uniwersytecie Jagiellońskim. Był radcą prawnym w  Nowym Sączu. Był czynnym członkiem Ruchu Ludowego, ściśle współpracował z Wincentym Witosem. Podczas okupacji niemieckiej jako zakładnik został aresztowany przez gestapo w Nowym Sączu i przebywał na oddziale politycznym w więzieniu w Nowym Sączu i Tarnowie, skąd, na skutek złego stanu zdrowia, został zwolniony. Dzierżawił dwór w Olszowej i był szefem komórki wywiadowczo – nadawczej tam się znajdującej. Komórka sprawowała także opiekę nad młodzieżą w wieku 15 – 17 lat, przygotowując ją do podoficerskiej szkoły małoletnich służby liniowej i sanitarnej. Grupę tę prowadził Jan Nadolnik i Władysław Kumorek.